Omurga olmayınca omuz da olmuyor. Duruşu olmayanın, ilkesi olmayanın, rüzgâra göre yön değiştirenin Diyadin’e vereceği bir destek de olmuyor. Bugün var gibi görünenler, yarın yok; bugün alkışlayanlar, yarın suskun. Çünkü omurga, bedeni ayakta tuttuğu gibi insanı da ayakta tutar.
Diyadin’in sorunu insan eksikliği değil, duruş eksikliğidir. Herkes konuşuyor ama sorumluluk almaya gelince ortalık sessizleşiyor. Omuz vermek fedakârlık ister, cesaret ister, bedel ödemeyi göze almayı ister. Omurgası olmayanlar ise bedelden korkar, gölgesinden bile çekinir.
Bu ilçenin geleceği, lafla değil duruşla inşa edilir. Bugün Diyadin’de en çok ihtiyaç duyulan şey yüksek ses değil; sağlam bir omurga, net bir duruş ve samimi bir sorumluluktur. Omuz vermek isteyen çok görünüyor ama omurgası olan çok az.
Ve gerçek şu ki; omurgasız omuzlarla ne yük taşınır ne de memleket ayağa kalkar.
