İşinize Geldiği Gibisiniz… Biz Değiliz!

Bu cümle bir serzeniş değil sadece; bu, Diyadin’in yıllardır biriktirdiği kırgınlığın, yok sayılmışlığın ve samimi olmayanların yüzüne tutulmuş aynasıdır.

Diyadin, ne zaman hatırlanıyor biliyor musunuz?
Seçim zamanı…
Fotoğraf karesi gerektiğinde…
Bir masa kurulacaksa, bir kürsü konulacaksa…

Sonra?

Sonrası yine sessizlik. Yine unutulmuşluk. Yine “şartlar”, “imkânsızlıklar”, “zamanı değil” bahaneleri.

Biz alıştık artık.
Ama alışmak, kabullenmek değildir.

Bazıları için Diyadin;
bir istatistik,
bir oy deposu,
bir geçiş noktası…
Bizim içinse Diyadin;
çocukluğumuz,
emeğimiz,
kışın soba başında büyüyen hayallerimizdir.

İşinize geldiği gibi konuşanlar var.
Bugün başka, yarın başka söyleyenler…
Rüzgâr nereye eserse oraya dönenler…
Makama göre şekil alanlar…

Biz öyle değiliz.

Bizim duruşumuz net.
Bizim tarafımız belli.
Bizim sevdamız Diyadin.

Sorunları yazınca “muhalif”,
eksikleri söyleyince “rahatsız”,
haksızlığa ses çıkarınca “istenmeyen” ilan ediliyoruz.

Olsun.

Çünkü susarak bu ilçeye hiçbir şey kazandırılmadı.

Çünkü gerçekler, üzeri örtülünce yok olmuyor.
Biz Diyadin’i seviyoruz.
Bu yüzden yazıyoruz.
Bu yüzden konuşuyoruz.
Bu yüzden kimsenin hoşuna gitmese de doğruda ısrar ediyoruz.

İşinize geldiği gibi olamayız.
Çünkü Diyadin, günübirlik hesaplardan büyüktür.
Ve şunu herkes bilsin:
Diyadin, samimiyeti sever.
Diyadin, dürüstlüğü sever.
Diyadin, işine geldiği gibi davrananları değil;
taşın altına elini koyanları unutmaz.

Biz buradayız.

Dün de buradaydık, yarın da burada olacağız