Son zamanlarda bir cümle kulaklarımızda daha sık çınlıyor:
“Büyüklerimiz daha iyi bilir!”
Bu söz ilk bakışta saygıyı çağrıştırır. Tecrübeye hürmeti, geleneğe bağlılığı anlatır gibi durur. Fakat bazen bu cümle, sorgulamayı susturmanın, gerçeği ertelemenin ve hatayı örtmenin de bahanesi olabilir.
Oysa biz başka bir cümle kurduğumuzda rahatsızlık başlıyor:
“Doğrusunu Allah bilir.”İşte o zaman yer yerinden oynuyor.
Çünkü “büyükler bilir” dediğinizde insanı merkeze koyarsınız.
Ama “Allah bilir” dediğinizde ölçüyü ilahi adalete teslim edersiniz.
Diyadin’de yaşayan insanlar bilir ki; burada herkes birbirini tanır. Kimin ne yaptığını, hangi niyetle konuştuğunu, kimin gerçekten memleket için çabaladığını zaman gösterir. İlçemizde bazen susmak tercih edilir, bazen de “ayıp olur” diye gerçekler dile getirilmez. Fakat hakikat, su gibi yolunu bulur.
Birileri bizden kayıtsız şartsız onay bekleyebilir.
Birileri eleştirmeden kabullenmemizi isteyebilir.
Birileri “büyüklerimiz ne diyorsa odur” dememizi arzulayabilir.
Ama Diyadin insanı bilir ki; büyüklük makamla değil, adaletle ölçülür.
Ve adaletin en üst terazisi Allah’ın terazisidir.
Elbette tecrübeye saygımız var.
Elbette emeğe hürmetimiz var.
Ama hakikati sadece unvanlara teslim edecek kadar hafızasız değiliz.
Dünya dönmeye devam ediyor.
Diyadin’de hayat akıyor.
Bugün konuşulmayanlar yarın konuşuluyor.
Bugün bastırılan sorular yarın daha güçlü soruluyor.
Biz kimseyle kavga etmek için değil, doğruyu aramak için konuşuyoruz.
Ve biliyoruz ki;“Doğrusunu sadece Allah bilir.”
İnsan şaşar. Makam değişir. Güç el değiştirir.
Ama hakikat değişmez.
Diyadin’in sokaklarında, çay ocaklarında, esnaf dükkânlarında ve köy yollarında konuşulan tek şey aslında şudur: Adalet olsun. Şeffaflık olsun. Samimiyet olsun.
Gerisi zaten gelir.
Ve evet… Dünya yine de dönüyor.
Ama biz durduğumuz yeri iyi bilmek zorundayız.
Çünkü Diyadin küçük olabilir, Ama vicdanı büyüktür.