Bir devlet başkanının, haksız ve hukuksuz yöntemlerle cebren kaçırılması, ardından hiçbir meşruiyeti olmayan ABD mahkemelerinde yargılanmaya kalkışılması, uluslararası hukukun alenen ayaklar altına alınmasıdır. Bu tabloyu izlerken, Beyaz Saray’ın Oval Ofisi’nde dünyanın en büyük petrol tüccarlarıyla Venezüella petrollerinin pazarlık konusu yapılması, meselenin adaletle değil çıkarla yürüdüğünü açıkça ortaya koymaktadır.
Donald Trump ve onun temsil ettiği zihniyet, artık devlet aklından çok, şirket mantığıyla hareket etmektedir. Petrol, doğal gaz ve yer altı kaynakları; demokrasi, insan hakları ve özgürlük söylemlerinin ardına saklanarak açık artırmaya çıkarılmaktadır. Bu noktada sorulması gereken soru şudur: Hukuk mu üstün, yoksa sermaye mi?
Daha da düşündürücü olan ise, tüm bu pazarlıklar dünya kamuoyunun gözü önünde yapılırken, Venezüella adına konuşması gerekenlerin sessizliğidir. Atanmış geçici yönetim, özellikle Delcy Rodriguez ve kabinesinin bu süreçte sergilediği suskunluk, “danışıklı dövüş” iddialarını her geçen gün daha da güçlendirmektedir. Bir ülkenin doğal kaynakları masaya yatırılırken, halkın iradesinin yok sayılması sadece dış müdahale ile açıklanamaz; bu, aynı zamanda içeriden zayıflatmanın sonucudur.
İşte tam da bu yüzden, bugün asıl mesele dış güçlerden önce içeriyi tahkim etmektir. Siyasi birlik sağlanmadan, milli duruş inşa edilmeden, devlet refleksi güçlendirilmeden hiçbir ülke ayakta kalamaz. Dışarıdan gelen baskılar, ancak içerideki boşluklar kadar etkili olabilir.
Unutulmamalıdır ki; içi sağlam olmayan her yapı, eninde sonunda ya pazarlık masasında satılır ya da zorla yıkılır. Bugün Venezüella’nın yaşadığı tablo, yarın başka ülkeler için de bir prova olabilir. Bu nedenle mesele sadece Amerika’nın ne yaptığı değil, milletlerin kendi iradelerine ne kadar sahip çıktığıdır.
Çünkü tarih bize şunu defalarca göstermiştir: Devletler dışarıdan değil, içeriden çökertilir.